Krzysztof Matys: O podróżowaniu

Czy jest w tej książce coś o Azji? Oczywiście, i to sporo! Pojawiają się między innymi, takie kraje jak: Iran, Japonia, Uzbekistan, Indie, Kirgistan…

W tekście pod tytułem „Kulinarne przeboje” czytamy o baranich wnętrznościach gotowanych w kotle na ognisku nad jeziorem Issyk-kul, w otoczeniu jurt i płynących z głośników piosenek Modern Talking. Znajdziemy tam też fragment o tarasunie, czyli samogonie z mleka, pijanym nad Bajkałem.

Kilka razy pojawia się Tadź Mahal, na temat którego autor ma dość oryginalne zdanie.

Sporo jest tekstów o Gruzji i Armenii, ale jak wiadomo, w tym przypadku dyskutować można o tym, czy to już Azja, czy jeszcze Europa. Niezależnie od powyższego, miłośnicy Kaukazu, będą zadowoleni, bo w czasie lektury trafią na pokaźną ilość ciekawostek i smaczków.

Dużo jest o Nepalu, na pewno na uwagę zasługuje zabawny i brawurowy rozdział pod tytułem: „Stomatolog w Nepalu”.

Interesująca książka. Wciąga i porywa czytelnika. Polecamy!

Krzysztof Matys, O podróżowaniu

Rok wydania: 2020. Liczba stron: 230.

Do kupienia w księgarni Wydawnictwa oraz w sklepie internetowym Spragnieni Podróży. Dostępna w formie papierowej oraz jako e-book.

Okonomiyaki – japońska pizza

Okonomiyaki – jedna z ulubionych, tradycyjnych potraw Japończyków, którą możemy porównać do pizzy lub placków na które nałożone są wielowarstwowo różne składniki. Wywodzi się z rejonu Kansai (Osaka) oraz Hiroszimy gdzie jest nadal najpopularniejsza. W rejonach tych znajdziemy najwięcej restauracji noszących nazwę Okonomiiyakiya, które specjalizują się w przyrządzaniu tej potrawy.

Okonomiyaki

Protoplastą okonomiyaki były smażone placki, które w latach 30 XX w. zyskały obowiązującą do dnia dzisiejszego nazwę. Stały się one także popularne w innych rejonach Japonii, obecnie serwowane są w ponad 30 000 restauracji na terenie całego kraju.

W wolnym tłumaczeniu okonomiyaki oznacza „smaż jak lubisz” i faktycznie potrawa podawana jest z bardzo wieloma różnymi dodatkami. Podstawą jest zawsze placek przyrządzony z mąki pszennej, wody oraz jajek. Wybór pozostałych składników jest bardzo duży, często uzależniony od rejonu w którym będziemy degustować okonomiyaki, naszych upodobań a także pory roku. Do najczęściej dodawanych składników możemy zaliczyć między innymi: rybę morską, krewetki, kalmary, ośmiornicę, pierś kurczaka, mięso, japoński makaron, białą kapustę, seler naciowy, zielony por czy pietruszkę oraz zawsze specjalny sos do okonomiyaki. Są dwa główne warianty przyrządzania potrawy, różniące się tym, że pozostałe składniki mogą być dodane do ciasta na placek, bardzo dokładnie wymieszane i smażone (styl Kansai), lub wręcz odwrotnie na smażony placek układa się warstwami wybrane składniki i obsmaża starannie każdą z nich (styl Hiroszima). W obu wariantach okonomiyaki „malowane” są sosem, który aby równomiernie znalazł na całej potrawie rozprowadzany jest pędzelkiem.

Okonomiiyakiya

W japońskich restauracjach okonomiyaki smażone są na stalowej płycie, co zdecydowanie ułatwia możliwość smażenia potrawy po obu stronach. W zależności od rodzaju restauracji potrawę można przyrządzić samemu z wcześniej uzgodnionych i otrzymanych składników, lub jest ona przyrządzana przez kucharza na oczach klienta. Jest to potrawa łatwa i szybka w przygotowaniu, zawsze świeża, sycąca i bardzo smaczna. Specjalną łopatką kroi się ją na płycie, a następnie zdejmuje po kawałku na talerzyk i zgodnie z japońską tradycją je pałeczkami.

Tekst i zdjęcia: Małgorzata Olejnik

Wycieczki do Japonii.

Fryderyk Chopin w Japonii

Japonia – „Kraj wschodzącego słońca” jest uważany za jedno z najbardziej interesujących państw na świecie. Fascynująca kultura, niezwykłe połączenie tradycji i nowoczesności, odmienny styl życia to tylko kilka z wielu cech odróżniających Japonię od reszty świata.

Gejsza

To co z cała pewnością łączy Japończyków i Polaków to miłość do muzyki Fryderyka Chopina. Chopin jest jednym z najwyżej cenionych i najpopularniejszych kompozytorów muzyki klasycznej w Japonii. Z jego muzyką można spotkać się nie tylko na koncertach, ale także grana jest ona w różnych, czasami zupełnie odmiennych interpretacjach w klubach, pubach, kawiarniach czy restauracjach. Do wielu utworów Chopina zostały napisane słowa.

Przy muzyce Chopina przyjemnie jest pić sake, spotkać się ze znajomymi czy przyjaciółmi, ponieważ muzyka ta przynosi spokój wewnętrzny.

Muzyka Chopina trafiła do Japonii pod koniec XIX wieku stale zyskując na popularności. Obecnie Fryderyk Chopin jest jednym z najpopularniejszych kompozytorów muzyki klasycznej w Japonii, a na rynku fonograficznym utwory Chopina dostępne są w każdej możliwej interpretacji.

W Tokio ukazuje się miesięcznik „Chopin”, który jest najprawdopodobniej jedynym miesięcznikiem na świecie poświęconym F. Chopinowi. Na rynku księgarskim ukazuje się wiele tytułów zarówno autorów japońskich jak i tłumaczonych książek znanych w świecie muzycznym chopinologów poświęconych życiu i twórczości tego wielkiego polskiego kompozytora. W 150 rocznicę urodzin F. Chopina w Hamamatsu powstało Japońskie Towarzystwo Chopinowskie, które regularnie organizuje koncerty i recitale z udziałem najbardziej znanych pianistów japońskich i zagranicznych w tym laureatów i uczestników Międzynarodowych Konkursów Chopinowskich. Koncerty i recitale niejednokrotnie są łączone z prelekcjami i spotkaniami z japońskimi i zagranicznymi chopinologami. Dla Japończyków równie ważna jest historia kompozycji jak też sylwetka samego kompozytora. Towarzystwo jest wspierane przez znaną na całym świecie ze swych doskonałych fortepianów firmę Kawai w Hamamatsu. Do cennych inicjatyw Towarzystwa należy także organizacja ogólnojapońskich konkursów eliminacyjnych przed Międzynarodowym Konkursem Chopinowskim w Warszawie. Miedzy Hamamatsu a Warszawą została podpisana umowa o współpracy kulturalnej, której jednym z punktów było umieszczenie kopii pomnika Fryderyka Chopina z warszawskich Łazienek. Jest to jedyna kopia pomnika Chopina na świecie w skali 1:1, jej autorem jest Marian Konieczny.

Fryderyk Chopin jest w Japonii także bohaterem utrzymanej w klimacie baśniowo-mangowym gry konsolowej „ Eternal Sonata” . Jej twórca uważa, że „poprzez stworzenie baśniowego świata, ludzie którzy zagrają w tę grę, jednocześnie zrozumieją, jak wspaniała jest muzyka Chopina”.

Udział japońskich pianistów w Międzynarodowych Konkursach Chopinowskich w Warszawie rozpoczął się już w 1937 roku, kiedy w III Konkursie brały udział dwie pianistki z Japonii, z których jedna zdobyła nagrodę publiczności. W kolejnych konkursach coraz częściej i liczniej była reprezentowana Japonia, a jej przedstawiciele odnieśli wiele znaczących sukcesów. W 1970 roku po raz pierwszy w jury Konkursu zasiadł reprezentant Japonii. W dniu 1 października 2010 roku przed rozpoczęciem XVI Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie z koncertem wystąpiła wybitna japońska pianistka Pani Mitsuko Uchida, zdobywczyni II miejsca w Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w 1970 roku.

Dla upamiętnienia 200 rocznicy urodzin, w maju 2010 roku w Tokio na terenie Uniwersytetu Sztuk Pięknych został odsłonięty pomnik Fryderyka Chopina.

Rok 2014 ogłoszono Rokiem Wymiany między Grupą Wyszehradzką (Polska, Czechy, Słowacja, Węgry), a Japonią. Celem tego przedsięwzięcia jest między innymi promocja kontaktów kulturowych w ramach której odbędą się wystawy, koncerty, seminaria. W październiku 2015 roku odbędzie się XVII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w którym zapewne tak jak i w latach ubiegłych wystąpią liczni pianiści z „Kraju Kwitnącej Wiśni”.

Tekst: Małgorzata Olejnik

Wycieczka do Japonii.